|
اگر میهنم من را نمیخواهد من هم او را نمیخواهم، جهان فراخ است.( هوگو گروتیوس)
|
کاندولیزا رایس دیروز با بیان اینکه راه دیپلماتیک سختی برای اعمال تحریمهای سازمان ملل علیه ایران وجود دارد از کشورهای جهان که نگران ایران هستند خواست راسا عمل کنند.
رایس در سخنان خود ایران را بانکدار مرکزی تروریسم در خاورمیانه دانسته است
کوبا از برنامه هسته ای ایران حمایت کرد.سخنگوی پارلمان کوبا روز سه شنبه در جریان سفر حداد عادل به این کشور گفت هیچ کس حق ندارد منابع پایه ای انرژی بشر را انحصاری کند
دوست بلازی وزیر امور خارجه فرانسه: ایرانیها به حرف ما گوش نمیدهند؛ او گفته است کهخ ایران برنامه هستهای مخفی دارند. بلازی گفته که جامعه جهانی یک پیام برای ایران دارد و آن بازگشت به استدلال و منطق است. بلازی همچنین گفته است که هیچ برنامه صلح آمیز اتمی نمیتواند فعالیتهای ایران را توجیه کند.
شیرینی فروشان ایرانی با دستور اتحادیه قنادان نام شیرینی دانمارکی را تغییر دادند.
و در آخر هر گز نخواهیم دانست که آیا واقعیتی عینی وجود دارد که بتوانیم آن را به نحو ذهنی تجربه کنیم؟یا آیا مفاهیم ما درباره واقعیت عینی موهوم است یا خیر؟
اما نیاز مبرم نیاز به دانستن این نکته داریم : قضیه از چه قرار است که گاهی اوقات هم اثبات گرایان و هم پسست مدرنیستها به این باور میرسند که دیدگاهشان واقعی و حقیقی است. در واقع مطلب طنزی دوگانه وجود دارد. از یکسو ، اعتقاد اثبات گرایان به واقعیت دنیای عینی باید در نهایت به ایمان استوار باشد؛ یعنی نمیتوان آن را با علم عینی اثبات کرد ؛ زیرا دقیقا همین مساله مورد اختلاف است. پست مدرنیستها که میگویند هیچ چیز به طور عینی وجود ندارد ، دست کم براین باورند که فقدان واقعیت عینی در واقع همان وصفی است که امور در آن قرار دارند.
روشهای تحقیق در علوم اجتماعی – ارل ببی – ترجمه:دکتر رضا فاضل - ناشر:سمت
دکتر حسن نمکدوست استاد برجسته دانشکده ارتباطات دانشگاه علامه مشمول مهرورزی موجوددر فضای دانشگاه شده و با حکم مستقیم ریاست دانشگاه(حجت الاسلام شریعتی) عذر وی به بهانه های واهی اداری خواسته شد.
نمکدوست پژوهشگر نمونه سال و از اساتید برجسته ارتباطات در ایران محسوب میشود. عمده مطالعات ایشان و همچنین پروژه بسیار جالب دکتری ایشان نیز درباره حق دستررسی آزاد به اطلاعات بوده است.
بچه های دانشگاه علامه فراخوان تحصن داده اند ...
برای اطلاعات بیشتر اینجا را ببینید

هولوکاست افسانه نيست، همانطور که نسل کشی صدام در حلبچه افسانه نيست، همان طور که کشتار مردم فلسطين و لبنان در صبرا و شتيلا به وسيله آدمکشان شارون افسانه نيست و قتلعام مسلمانان در بالکان و آنچه امروز در افغانستان و عراق و سودان میگذرد افسانه نيست.
هارون یشایایی- رئیس انجمن کلیمیان تهران
متن کامل در بی بی سی
اشتباه نشود تصمیم ندارم که داستان بلند بالای تحریم تنباکو در عهد ناصری را که به همت میرازی شیرازی و سید جمال صورت گرفت تکرار کنم. گفتم بد نیست دوستان بدانند امتیاز انحصاری توتون و تنباکو وارداتی ایران هم اکنون در اختیار شرکت British American Tobacco معروف به BAT است. دفتر شرکت هم در برج سایه است همانجایی که چندی پیش چند بمب صوتی منفجر شد و هم اکنون مراقب بیشتری از آن میشود.
دولت محترم در حالی که هر روز بر میزان تضییع حقوق شهوندان افزوده میشود و دیشب هم ظاهرا برادران دانشجوی!! بسیجی قصد تسخیر سفارت پادشاهی دانمارک را داشتند، امروز اعلام کرده فردی آزاده در نامه ای به وزارت بازرگانی خواهان تغییر نام شیرین دانمارکی به شیرینی "گل محمدی" شده است. این خبر نه دروغ است و نه طنز (اصل خبر)
امروز با توجه به موج خشونتهای فزاینده بر علیه سفارتهای دانمارک و برخی کشورهای اروپایی در کشورهای مختلف درباره کاریکاتور پیامبر اسلام به دوست عزیزم رضا نصری که ساکن کانادا است و حقوق بین الملل میخواند ایمیل زدم و پرسیدم که آیا میتوان بر اساس ماده بیست و دو میثاق حقوق مدنی و سیاسی از دولت دانمارک به مجامع بین المللی شکایت کرد یا خیر و ترتیبات آن چگونه است. رضای عزیز هم در ایمیلی با حوصله پاسخم را داده است:
در مورد شکایت از دولت دانمارک بابت چاپ کاریکاتورهای توهین آمیز باید گفت که معمولاً ارگانهای مختلف قضایی و شبهه قضایی در سطح بین المللی (چه کمیسیون ها، چه دادگاه ها و چه کمیته ها) هر کدام حوزه ی خاص خود را دارند و برای پذیرفتن دادخواست یا شکایت نامه معیارها و شرایط خاص خودشان را تایین می کنند. در موارد نقض میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی، مرجع رسیدگی کمیته حقوق بشر است (و نه دیوان بین المللی) که به شکایات افراد (اشخاص) رسیدگی می کند. یعنی کمیته پذیرای شکایت اشخاص هست اما به شرطی که دولت مورد نظر "اولین پروتوکل اختیاری" 1976 را هم در کنار میثاق 1966 تصویب کرده باشد که در مورد دانمارک این طور بوده. اما شرط بنیادی پذیرش شکایت نامه های شخصی توسط کمیته (و این تقریباً برای سایر نهادهای قضایی فراملی هم صادق است) این است که شاکی ثابت کند که پیش از تقدیم شکایت نامه به کمینه به مراجع قضایی داخلی هم مراجعه کرده و شکایتش به جایی نریسیده است (در اصطلاح حقوقی به آن Exhaustion of internal remedies می گویند) و اما در مورد ماده بیست میثاق حقوق مدنی و سیاسی مشکل اینجاست که در واقع این ماده از دولت ها میخواهد قانونی وضع کنند که مانع تبعیض مذهبی شود و تا آنجا که من می دانم و دیروز هم وزیر امور خارجه دانمارک تاکید کرد، در دانمارک چنین قانونی موجود است و نهایتاً مسلمانان یا نهادهای مدافع حقوقشان می توانند با استناد به آن به دادگاه های دانمارک علیه روزنامه خاطی شکایت کنند. به عبارتی دیگه، دانمارک با داشتن چنین قانونی دیگر ناقض ماده بیست میثاق نیست.
به نظر من شاید دادگاه حقوق بشر اروپا که مدافع کنوانسیون حقوق بشر اروپاست در این مورد از هر نظر گزینه مناسبتری باشد. اما ورود به آن هم مشکلات و پیچیدگی های آیین نامه ای فراوان دارد.در مورد شکایت دولت ها از هم بر سر نقض میثاقین یا بیانیه حقوق بشر، نظام بین المللی تقریباً هیچ راهکار فراگیر، قاطع و مشخص قضایی در بر ندارد و این نوع موارد معمولاً در کمیسیون عالی حقوق بشر مطرح و با اهرم های "سیاسی" و نه حقوقی عملاً حل و فصل می شوند.
پی نوشت:
1- از رضای عزیز سپاگذارم.
2- ماده بیست میثاق حقوق مدنی و سیاسی ( به نقل از کتاب"درخانه اگر کس است" اثر محمدعلی موحد) :
هرگونه دعوت (ترغیب) به کینه (تنفر) ملی یا نژادی یا مذهبی که محرک تبعیض یا مخاصمه یا اعمال زور باشد به موجب قانون ممنوع است.
3- در قضیه مربوط به دولت دانمارک جای نهادهای حقوق بشری واقعا خالی بود و نشان داد این نهادها بیش از دغدغه های حقوق بشری فکرها و اهداف دیگری در سر دارند. به نظر من اگر این نهادها کمی فعالانه عمل میکردند و زیرساخت مناسبی داشتند در میان مسلمانان حرکتهای کور و خشونت آمیز اینگونه شدت نمی یافت. مثل اینکه هنوز از قضیه سلمان رشدی درس نگرفته ایم.
4- در حالی که در بیشتر کشورهای اسلامی مردم به دولت و رسانه های دانمارکی معترضند درایران دولت است که منافع ملی را به هراج گذاشته است. باید یادآوری کنم که حجم واردات ما از دانمارک بیست برابر صادرات ما به این کشور است. ما از دانمارک داروهای آنتی بیوتیک، انسولین، سرم، قطعات توربینها و چرخهای هیدرولیک، ماشین آلات و دستگاههای تهیه مواد لبنی و فراورده های غذایی، مخزنهای آهنی و فولادی و دستگاههای فرستنده و گیرنده تلویزیونی وارد میکنیم و در مقابل فرش، میوه، سرامیک و زعفران صادر میکنیم (روزنامه سرمایه 17 بهمن 1384 صفحه 3) ناگفته پیداست در شرایط حاد فعلی خیلی به نفع ما نیست بیش از این بر بحران روابط با دنیا بیافزائیم.
علی شکوری راد این روزها با حملاتی که به تحکیم کرده و گفته که تحکیم را به رسمیت نمیشناسد و تحکیم اصلی را دفتر تحکیم سالهای ابتدی انقلاب دانسته ، موجب موضع گیری بچه های تحکیم شده است.
اینگونه به موضع انداختن تحکیم در برابر مشارکت در این شرایط عاقلانه به نظر نمی رسد تا جایی که حتا تحکیمی ها نیز گفته اند حرفهای او را به حساب مجموعه مشارکت نمی گذارند. فعالین سیاسی در جمعهای دوستانه خود به شوخی و طنز شکوری راد را به دلیل اینگونه موضعگیریهای نسنجیده و تندش نفوذی بیت رهبری در مشارکت میدانند!
شکوری راد از جمله افرادی است که در دوران افول جنبش دانشجویی در ایران یعنی سالهای ابتدایی انقلاب که دانشجویان انجمنی به جای نقد حکومت توجیه گر آن شده بودند و به انواع بازی و داستان توانستند بالاخره همه گروههای دیگر را دانشگاه خارج کنند. در نهایت هم در بازگشایی دانشگاهها به عنوان بازوی نظارتی و فیلتر دولت برای گزینش دانشجویان عمل کردند.
امروز اگر کسی از گذشته چندان درخشان شکوری راد نمیگوید و گذشته او مانند بسیاری اصلاح طلبان درنظر گرفته نمیشود نباید سبب اینگونه موضع گیریهای امثال دکتر شکوری راد شود. البته قصد من این نیست که همه اینها به شکوری نسبت دهم اما تحکیم سالهای اول انقلاب نظیر و حتا بسیار بدتر از بسیج دانشجویی این روزها عمل میکرد و به هیچ عنوان مصداق جنبش دانشجویی نبود.
پرونده ایران به شورای امنیت سازمان ملل"گزارش"شد. بنا بر تصمیم امروز شورای حکامه ۲۷ کشور موافق بودند و تنها سوریه، ونزوئلا و کوبا رای مخالف دادند. الجزایر،بلاروس،اندونزی،لیبی و افریقای جنوبی رای ممتنع دادند.
IAEA Reports Iran to U.N. Security Council
یک روزنامه نگار کوبایی در اعتراض به محدودیتهای دسترسی به اینترنت در این کشور به اعتصاب غذا و آب دست زد. گوریلمو فاریناس کوبایی سردبیر Cubanacan Press که یک آژانس خبری مستقل است از ۳۱ ژانویه اعتصاب خود را آغاز کرده و در نامه ای به فیدل کاسترو گفته که تا از دست دادن جان خود به این اعتصاب ادامه خواهد داد.
فاریناس به گزارشگران بدون مرز گفته است که وی خواهان این است که همه شهروندان کوبایی به اینترنت دسترسی داشته باشند اما همچنین وی خواهان این است که خبرگزاریهای مستقل به اینترنت دسترسی یابند تا بتواندد فعالیتهای حکومت را گزارش کنند. وی گفته اگر قرار است فدایی دسترسی به اینترنت آزاد شود این اتفاق خواهد افتاد.
روزنامه نگاران شاغل در Cubanacan Press واقع در مرکز شهر سانتاکلارا تا ۲۳ ژانویه میتوانستند که از شبکه اینترنت عمومی برای ارسال مطالب خود بهره گیرند اما از این تاریخ به بعد این دسترسی برای آنها محدود شده است.Cubanacán Press در زمینه فعالیتهای حقوق بشری در کوبا فعال است.
کوبا در جریان اجلاس نوامبر گذشته سران برای جامعه اطلاعاتی در تونس گفته بود که در صورت برچیده شدن تحریمهای آمریکا تمام کوبایی ها به اینترنت آزاد و بدون محدودیت دسترسی خواهند داشت. فاریناس این را نیز دروغ دانسته است.
گزارشگران بدون مرز در گزارش خود به اجلاس جامعه اطلاعاتی در تونس کوبا را در زمره ۱۵ دشمن اینترنت معرفی کرده بود.
در مورد این مصاحبه با چند نفر صحبت کردم که شاهد تاریخی وقایع بوده اند و معتقد بودند سروش تند رفته و برخی سخنانش با واقعیت تضادهایی دارد مشغول بررسی هستم ...
قضیه لپ تاپهای صد دلاری که در جریان اجلاس سران درباره جامعه اطلاعاتی در تونس طرح شده بود راکه به یاد دارید؟ چند روز قبل جایی خواندم که قرار داد ساخت این لپ تاپها در مقیاسی گسترده را سازمان ملل در جریان نشستهای داوس منعقد کرده است.
UNDP که برنامه توسعه هزاره سازمان ملل را پیش میبرد یک قرارداد همکاری با مسئول پروژه در موسسه فنآوری ماساچوست (همان MIT خودمان) به نام نیکولاس نگروپونتی منعقد کرده است.
درجریان اجلاس سران در تونس هدف از ارائه این لپتاپهای لیمویی رنگ کودکان کشورهای فقیر که توانایی خرید کامپیتورهای شخصی را ندارند عنوان شده است.
بر اساس این قرارداد UNDP و سازمان غیرانتفاعی یک لپتاپ برای هر کودک که توسطMIT پایه ریزی شده است برای یافتن همکاران جهانی و محلی جهت رساندن این لپتاپها به کودکانی که در کشورهای با حداقل توسعه یافتگی قرار دارند تلاش میکنند.
در گزارش سایت آمده بود که برای تامین انرژی مورد نیاز این لپتاپها نیازی به وجود حتمی جریان الکتریسیته نیست و با چرخاندن دسته این دستگاه میتوان آن را شارژ کرد!
البته دستگاه مخالفان خود را دارد و حتا حمایت کوفی عنان نیز آنها را قانع نکرده است. رئیس اینتل ماه پبش گفته که مردم کشورهای فقیر جهان این ابزارهای صد دلاری را نیمخواهند زیرا تنها برنامه ها و کارکردهای محدودی دارند.
دکتر زارعیان که مدیر روابط عمومی وزارت ارتباطات است و مسئول غرفه ایران در تونس هم بود چندی پیش در یک جمع دوستانه دراین باره به طنز و طعنه گفت که کشورهای غربی بعد از اینکه لپتاپهای ۲۰۰۰ دلاری خود را فروختند حالا برای بقیه بازار هم برنامه ریزی کرده اند. البته این مساله جای بحث جدی هم دارد هرچند که گفته شده هدف اولیه از تولید این لپتاپها این است که دولتها و موسسات خیریه آنها برای کودکان فقیر بخرند و به آنها هدیه دهند.

گزارش روزآنلاین از تازه ترین سخنرانی عبدالکریم سروش
اينک نوبت پرستيدن خداي مسئول است
دکتر عبدالکريم سروش، در سمپوزيوم بين المللي انديشه متحول اسلامي و روشنگري اروپايي، تاکيد کرد که" وقت آن است که نمايندگان خدا در روي زمين، به حکم نمايندگي، به حقوق انسان احترام بگذارند و آينه وجود خدا باشند.
يكي از عكاسان قديمي ايراني كه هم اكنون در كانادا زندگي ميكند و اكبر ناظمي نام دارد در وبسايتش كه من به تازگي آن را كشف كردم عكسهاي فوق العادهاي از انقلاب ايران دارد كه برخي ازآنها را تنها در نشريات آن دوران ميتوان سراغ گرفت. چند عكسي كه در سايتش بود و بسيار خاطره انگيز اينجا گذاشتم تا شما هم ببينيد و لذت ببريد:
ويژه نامه شرق درباره مهندس مهدي بازرگان ظاهرا جلز و ولز خيلي ها در آورده است. اما به هر حال و با توجه به تلاشي كه براي تهيه و امادهسازي اين ويژه نامه صورت گرفته در مجموع ويژه نامه خوبي شد و يك نگاه جامع و از طيفهاي گوناگون به اين مساله انداخته شد.
از يكسو هادي غفاري و عباس عبدي بودند و از ديگر سو بادامچيان و از ميان دوستداران قديمي بازرگان بسته نگار و بنياسدي و فرزندان مهندس بودند به اضافه چند گزارش خوب و جامع. من پيشنهاد ميكنم مصاحبههاي هاديغفاري ، عباس عبدي و بادامچيان را حتما بخوانيد نظرگاه جديدي به مهندس بازرگان دارند.
...«علی» (ع). علی در کودکی برايم فرقی با رستم نداشت، اما وقتی بزرگتر شدم، وقتی توانستم چيزهايی پيچيدهتر از قصهها بخوانم، او از خاطرم نرفت. جای رستم را هرکول و ماسيس و قهرمانان وسترن و ساموراييها و گلادياتورها و سوپرمن و بتمن و گانگسترهای تنها گرفتند، اما جای «علی» را هيچکس نتوانست بگيرد، چون او ديگر برايم قهرمانی «شمشيرزن» نبود. البته هنوز هم از قهرمانان يکه بزن خوشم میآيد، اما فقط در کتابها و فيلمها، و نه حتی در تاريخ!...