حکایتی می‌گوید فردی ساده‌‌لوحی که قصد خرید طوطی داشته در بازار به رندی برخورد می‌کند و به جای طوطی خوش بیان، جغد پیری را به او میفروشد. چند روز بعد مرد ساده لوح از مقابل مغازه  فروشنده رند می‌گذرد، فروشنده به او می‌گوید طوطی خوب بود؟ حرف می‌زند؟ مرد ساده‌لوح هم پاسخ می‌دهد واله حرف که نمی‌زنه ولی خیلی خوب توجه می‌کنه!

داستان این روزهای ملوان‌های بریتانیایی هم همین شده است. بریتانیا مثل همیشه آرام و بی‌صدا داستان را پیش برد، هر چند گوشه و کنار منتقدان داخلی بلر گفته‌اند دولت بلر بزدلی به خرج داده است اما بعید میدانم آزادی دبیر دوم سفارت ایران در بغداد که فارس خبرش را داده است با این داستان بی ربط باشد. بی‌بی‌سی هم این خبر را بدون ارتباط دادن آن با داستان ملوانهای بریتانیا نفصیل داده و به تلاشها برای آزادی پنج دیپلمات ایرانی دستگیر شده در اربیل هم اشاره کرده است. هر چند جرج بوش، که بیشتر طوطی است تا جغد، بگوید با ایران بده بستانی نخواهد بود اما من که این آزادی را بی‌ارتباط با تلاش برای نرم کردن ایران و البته بی ارتباط با موضع ملایم تری دو روز اخیر تهران نمی‌دانم. زیرا امروز صبح هم بی‌بی‌سی فارسی از این خبر داد که مذاکرات برای آزادی ملوان‌ها شروع شده و تیتر هم زده بود که بلر گفته است بریتانیا قصد رویارویی با ایران را ندارد هر چند در متن خبر بلر تندتر از این حرف زده است.

درباره هدف ایران از این دستگیری‌ها نیز روایت غالب یکی تبادل ملوانها با دیپلماتهای دستگیر شده است و دیگری همانی است که زیدآبادی در بی‌بی‌سی فارسی نوشته است: «حساسیت ایران نسبت به ورود اتباع خارجی به قلمرو آبی آن، ضمن آنکه به نگرانی های امنیتی این کشور مربوط می شود، به نظر می رسد جنبه ای از تلاش برای به نمایش گذاشتن اقتدار خود در افکار عمومی داخلی و خارجی نیز با خود دارد.»

نکته مهم دیگر این است که مگر اعلام نشده ۱۵ ملوان دستگیر شده اند؟ پی چرا راجع به بقیه آنها حرفی و تصویری نیست؟