قضیه لپ تاپهای صد دلاری که در جریان اجلاس سران درباره جامعه اطلاعاتی در تونس طرح شده بود راکه به یاد دارید؟ چند روز قبل جایی خواندم که قرار داد ساخت این لپ تاپها در مقیاسی گسترده را سازمان ملل در جریان نشستهای داوس منعقد کرده است.
UNDP که برنامه توسعه هزاره سازمان ملل را پیش میبرد یک قرارداد همکاری با مسئول پروژه در موسسه فنآوری ماساچوست (همان MIT خودمان) به نام نیکولاس نگروپونتی منعقد کرده است.
درجریان اجلاس سران در تونس هدف از ارائه این لپتاپهای لیمویی رنگ کودکان کشورهای فقیر که توانایی خرید کامپیتورهای شخصی را ندارند عنوان شده است.
بر اساس این قرارداد UNDP و سازمان غیرانتفاعی یک لپتاپ برای هر کودک که توسطMIT پایه ریزی شده است برای یافتن همکاران جهانی و محلی جهت رساندن این لپتاپها به کودکانی که در کشورهای با حداقل توسعه یافتگی قرار دارند تلاش میکنند.
در گزارش سایت آمده بود که برای تامین انرژی مورد نیاز این لپتاپها نیازی به وجود حتمی جریان الکتریسیته نیست و با چرخاندن دسته این دستگاه میتوان آن را شارژ کرد!
البته دستگاه مخالفان خود را دارد و حتا حمایت کوفی عنان نیز آنها را قانع نکرده است. رئیس اینتل ماه پبش گفته که مردم کشورهای فقیر جهان این ابزارهای صد دلاری را نیمخواهند زیرا تنها برنامه ها و کارکردهای محدودی دارند.
دکتر زارعیان که مدیر روابط عمومی وزارت ارتباطات است و مسئول غرفه ایران در تونس هم بود چندی پیش  در یک جمع دوستانه دراین باره به طنز و طعنه گفت که کشورهای غربی بعد از اینکه لپتاپهای ۲۰۰۰ دلاری خود را فروختند حالا برای بقیه بازار هم برنامه ریزی کرده اند. البته این مساله جای بحث جدی هم دارد هرچند که گفته شده هدف اولیه از تولید این لپتاپها این است که دولتها و موسسات خیریه آنها برای کودکان فقیر بخرند و به آنها هدیه دهند.