عدالت گمشده

برگهای و درسهای جدیدی در پرونده زهراکاظمی

اظهارات شهرام اعظم د رمورد پرونده زهرا کاظمی برگهای جدیدی را بر پر سر و صدا ترین پرونده ضد بشری جمهوری اسلامی پس از واقعه میکونوس افزوده است.

در حالی که مقامات ایرانی هنوز صدای چکشهای قاضی آلمانی بر میز دادگاه میکونوس را در گوش خود دارند و رستوران کوچک میکونوس هنوز رنگ و بوی ترور رابر پیشانی خود حفظ کرده است بار دیگر مقامات جمهوری اسلامی مجبور به پاسخگویی در قبال پرونده ای دیگر شده اند.

دکتر ایرانی که حال دیگر یک پناهنده سیاسی تمام عیار به شمار می آید و احتمالا تا پایان عمر در بیم و امید خواهد زیست مواردی را مدعی شده است که در قبال آن ، انچه در گزارشات اصلاح طلبانی  نظیر آرمین و انصاری راد درمورد فاجعه قتل این بانوی آیرانی –کانادایی ، تنها بخش کوچکی از آسیبهای جسمی مرحوم کاظمی است. بدتر از ان دکتر اعظم مدعی شده است که پرستاران کشیک آثار تجاوز جنسی وحشیانه را نیز در بدن نیمه زنده خانم کاظمی مشاهده کرده اند. این مساله خود میتواند آثار سو بیشتری را در وجدان جهانی د رمورد عملکرد دستگاه قضایی ایران و به خصوص دادستان پر سر و صدای تهران ایجاد کند. پیش از این و در مراحل اولیه پرونده برخی منابع غیر معتبر از احتمال تجاوز جنسی به خانم کاظمی خبرداده و تلاش وافر در دفن زودهنگام وی را دلیل متقنی بر وجود نکات ابهام امیز در پرونده وی تلقی کرده بودند.

مساله دیگری که این روزها مطرح است  احتمال برخورد سود جویانه دکتر اعظم با مساله خانم کاظمی برای گرفتن مجوز اقامت و پناهندگی به کشور کاناداست. اعظم مدعی شده است که با هزینه اای که برای وثیقه منزلش درایران گذاشته است می توانسته این امتیازات را در کشورهای اروپایی نیز به دست آورد. در کناراین ادعا که قابل توجه نیز هست نکته دیگر این است که با توجه به مساعدت کشورهای اروپایی برای مهاجرت در فیلدهای مختلف و کم دردسر تر طبعا اعظم برای دلیل صرف مهاجرت راههای بهتری نیز داشته است و وارد شدن به یکی از پر سر صدترین پرونده های تاریخ جمهوری اسلامی راه مناسبی برای پناهندگی به شمار نمی رود.

نکته ای که در این میان جالب به نظر رسید نیز سخنان آقای کریم لاهیجی است. وی که وکیل استفان هاشمی در کانادا است در مصاحبه با رادیو فردا گفت که دولت کانادا به وی غیر مستقیم گفته است که به علت روابط اقتصادی و سیاسی خود با ایران نمی تواند مدت زمان زیادی تحریم های و ضدیتهای خود با ایران را ادامه دهد و البته کم تحرکی در تدوین پیش نویس بر علیه ایران د رکمیسون حقوق بشر سازمان ملل نیز در همین راستا قابل ارزیابی است.

به هر روی به نظر میرسد این مساله جدای از همه پستی و بلندی هایش برای همه مدافعین پروپاقرص حقوق بشر در ایران یک درس مهم بر جای گذاشته باشد و آن گوهر گمشده عدالت در منازعات بین المللی است و البته اینکه همه به یاد داشته باشند حتی در مورد پرونده ای به کراهت و رسوایی پرونده قتل خانم کاظمی از ابزار حقوق بشر تنها به عنوان ابزاری سیاسی بر علیه ایران بهره برداری شد و با تامین منافع اقتصادی و سیاسی دولت کانادا به راحتی بری چیزها نادیده گرفته شد. در زیراین گور که رویش اشک میریزید کسی نخوابیده است!