منظر سوم / این هاشمی دوست داشتنی

هاشمی رفسنجانی در اذهان مردم به عنوان یک شخصیت قدرتمند جای باز کرده است. به طوریکه گاه تمام مسایل پشت پرده ایران و حتی اداره بیت رهبری هم به او نسبت داده میشود. اما به نظر می رسد. دایره قدرت او هرچند گسترده است اما تا این حد که در اوهام مردم است بی کران نیست و مثل همه مهره های سیاسی ایران تابع فرایند وتعامل او د رعرصه سیاست است. اصلاح طلبان رادیکال هاشمی را به جهت اینکه دستکم از بسیاری از سختگیریها و محدودیتهای علیه روزنامه نگاران با اطلاع بوده و همواره نسبت به آن بی تفاوت مانده است ناراضی هستند. امااصلاح طلبان عملگرا تر نظیر بهزاد نبوی او را شخصیتی می دانند که باید از وی برای به سرانجام رساندن اهداف خود بهره جست و حداقل او را درموضع لجبازی با اصلاحات قرار نداد.

به هر حال آنچه از برایند سخنان اصلاح طلبان عملگراتر( اصلاح طلبان حکومتی) بر می آید حساب کردن بر روی هاشمی به عنوان یکی از اتکاهای بقای اصلاح طلبی است. اصلاح طلبان خواهان بقا در  حاکمیت سه خاکریز پیش پای خود دارند اول حمایت گسترده از معین برای رای آوردن او که ایده آل گروه های اصلی اصلاح طلبان است. پس از آن در صورت رد صلاحیت معین یا رشد آرای کروبی حمایت از کروبی و در نهایت خاکریز سوم در صورت پایین بودن آرا و رد صلاحیت یکی یا هر دو کاندیدای اصلی اصلاح طلب ،  امید بستن به حضور هاشمی است. خاکریز سوم تنها امید بقای اصلاح طلبان است و در صورت از دست دادن آن( به بیان واضح تر عدم حضور هاشمی و عدم توفیق درانتخابات به دلیل حذف گسترده و یا مشارکت پایین مردمی)  حاکمیت به طور کاملا یکدست در تملیک اصولگرایان خواهد افتاد.

به نظر می رسد نارسایی تاکتیکهای به کار گرفته شد برای پیشبرد توسعه سیاسی بار دیگر اصلاح طلبان را در دامان هاشمی به مثابه کفشهای میرزانوروز اصلاح طلبان انداخته است! و این امید به هاشمی است که او را دوست داشتنی کرده و باعث مهربان تر شدن اصلاح طلبان عملگرا با او شده است.